نقدی بر وضعیت آنومیک و نا به هنجار جامعه ی امروزی کشور

 سرویس اجتماعی : یادداشتی از  سالار صحرا نورد روزنامه نگار وفعال فرهنگی ، بروکراسی های نظام اداری وسازمانی  ایران بیمار و نابهنجار است

 

 

 

نقدی بر وضعیت آنومیک و نا به هنجار جامعه ی امروزی کشور

 

ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﺟﺎﻣﻌﻪ ای اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ و ﻗﻮاﻋﺪ ﻣﺸﺨﺼﯽ  که برای یک جامعه ترسیم شده است ، ﭘﯿﺮوی ومظاهرت  ﻧﮑﻨﺪو ﻧﻮﻋﯽ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ و ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ ﻻﯾﻪ ﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺟﺎﻣﻌﻪ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.  ﺷﺮاﯾﻂ آﻧﻮﻣﯿﮏ ﯾﺎ نا به هنجار ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﯽ آن ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ، ﺑﺎورﻫﺎ و ارزش ﻫﺎی ﯾﮏﺟﺎﻣﻌﻪ ﺳﻨﺘﯽ دﺳﺘﺨﻮش ﺗﻐﯿﯿﺮات اﺳﺎﺳﯽ ﺷﺪه و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ، ارزش ﻫﺎ و ﺑﺎورﻫﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪ  ﻣﺪرن و ﺟﺪﯾﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد

 

ﻫﺮﮔﺎه ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪ آن ﭼﻨﺎن دســـﺘﺨﻮشﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ اﺛﺮ  ﻧﻔﻮذ ﺧﻮد را ﺑﺮ اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ از دﺳـــﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ و راﻫﻨﻤﺎی ﻋﻤﻞ اﻓﺮاد ﻗﺮار ﻧﮕﯿﺮﻧﺪ و ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دﭼﺎر ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﺑﺸﻮد در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ دﯾﮕﺮ ﻫﻨﺠﺎری ﺑﺮای ﺗﻨﻈﯿﻢ رﻓﺘﺎرﻫﺎ و ﮐﻨﺶ ﻫﺎی اﻓﺮاد وﺟﻮد  ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﯾﺎ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ و  ﮐﺎرﮐﺮد ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ

 

در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺗﻌﻬﺪات ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ   و اﻓﺮاد از ﻫﯿﭻ ﻗﺎﻋﺪه و ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﺒﻌﯿﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪوﺳﺘﯿﺰه و ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ   ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻓﺮا ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﻧﻤﯽ ﺗﻮان از اﻓﺮاد اﻧﺘﻈﺎر ﺗﻌﻬﺪ، وﻓﺎداری و ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ را داﺷﺖ و از آن ﺟﺎ ﮐﻪ ﺷﺒﮑﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎ و ﺗﻌﻬﺪات ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ دﭼﺎر   ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺎ ﺣﺪود زﯾﺎدی ﺳﺴﺖ و ﺑﯽ ﭘﺎﯾﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻟﺬا اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ در ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ و  ﻓﺮدﯾﺖ ﺧﻮد راﻫﯽ ﺑﺮای ﺑﺮون رﻓﺖ از ﻣﺸـــﮑﻼت و ﮔﺮﻓﺘﺎری ﻫﺎ ﺟﺴـــﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﻏﺎﻓﻠﻨﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺪون وﺟﻮد ﺗﻌﻬﺪات و ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻫﺎیﻗﻮی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽاﻣﮑﺎن مرتفع شدن ﻫﻤﻪ ﻣﺸﮑﻼت وﺟﻮد ﻧﺪارد

 

زﻧﺪﮔﯽ در ﻓﺮدﯾﺖ ﺧﻮﯾﺶ و ﻧﺒﻮد ﻫﻤﺒﺴـــﺘﮕﯽ ﻫﺎ،  ﺗﻌﻬﺪات و ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎی ﻣﺘﻘﺎﺑﻞاﺟﺘﻤﺎﻋﯽ  ﻧﺘﯿﺠﻪ ای ﺟﺰ ﺳـــﺎﺧﺘﺎر  اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺿـــﻌﯿﻒ و ﺑﯿﻤﺎر ﻧﺪاﺷـــﺘﻪ و ﺑﺪﺗﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ در ﭼﻨﯿﻦ وﺿـــﻌﯿﺘﯽ ﻧﻪ اﻓﺮاد  و ﻧﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺑﺮون رﻓﺖ از ﻣﺸﮑﻼت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد  از ﻗﻀﺎ ﮔﺴﺴﺘﻦ از ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎ و ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻓﺮو رﻓﺘﻦ در ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ و اﻧﺰوای   ﺑﯿﻤﺎر ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎﺑﺤﺮان ﻫﺎی ﻓﺮدی و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را تقلیل ﻧﻤﯽ دﻫﺪ، ﺑﻠﮑﻪآﺗﺶ ﻣﺸـــﮑﻼت و ﮔﺮﻓﺘﺎری ﻫﺎ را ﺷـــﻌﻠﻪ  ورﺗﺮ ﻣﯽ ﺳﺎزدو آﺑﯽ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد آﺗﺶ را ﺧﺎﻣﻮش و ﺑﯽ رﻣﻖ ﺳﺎزد اﮐﻨﻮن ﻫﻤﭽﻮن ﻧﻔﺘﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎی آﺗﺶ را ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ.

 

از ﺳﻮی دﯾﮕﺮ، ﺷﺮاﯾﻂ ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﯾﻦ و ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺮای ﺑﺮوز و ﮔﺴﺘﺮش اﻧﻮاع آﺳﯿﺐ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳـــﺖ. اﮐﻨﻮن ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴـــﺖ ﮐﻪ ﺑﺮوز ﮔﺴـــﺘﺮده ﻃﻼق، ﺳـــﺮﻗﺖ، ﻓﺮار از ﻣﻨﺰل، ﮐﺎرﺗﻦ ﺧﻮاﺑﯽ، ﺑﯿﮑﺎری، ﮐﻮدﮐﺎن ﮐﺎر،   روﺳﭙﯿﮕﺮی، اﻋﺘﯿﺎد، ﺧﺸﻮﻧﺖ و ﺳﺎﯾﺮ آﺳﯿﺐ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺳﺖ و دﻟﯿﻞ ﺑﺮوز آﻧﻬﺎ  را ﺑﺎﯾﺪ   ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻂ و وﺿﻌﯿﺖ ﺟﺴﺘﺠﻮ کرد.

 

با این اوصاف ، وجود سازمان های ﻣﺨﺘﻠﻒ در جمهوری اسلامی اﯾﺮان ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﮔﻮﯾﺎی اﯾﻦ موضوع اﺳـــﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳـــﺎزﻣﺎن ﻫﺎ ﻋﻤﻮﻣﺎ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ  ﮔﺮﻫﯽ از ﮐﺎر اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺎﯾﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ در ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﻮارد ﮔﺮه ﻫﺎی ﺗﺎزه ای ﻫﻢ ﻣﯽ اﻓﺰاﯾﻨﺪ.

 

 وﺟﻮد ﺑﻮروﮐﺮاﺳﯽ ﻫﺎی ﻧﻈﺎم اداری و  ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﮔﺴﺘﺮده ،ﻋﺮﯾﺾ و ﻃﻮﯾﻞ در اﯾﺮان ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺣﻞ ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﺸﮑﻼت ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ از وﺟﻮد و دوام  ﺷﺮاﯾﻂ آﻧﻮﻣﯿﮏ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻮروﮐﺮاﺳﯽ ﻫﺎی ﺑﯽ ﮐﺎرﮐﺮد و ﺑﯽ اﺛﺮ!!!

 

ﺷــﺮاﯾﻂ ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﭘﯿﺎﻣﺪ آن ﮐﺎﻫﺶ و ﻓﺮوﭘﺎﺷــﯽ ﻫﻤﺒﺴــﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، اﻧﺴــﺠﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻦ  ﺗﻌﺎﻣﻼت و ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ، ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ و ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ،  اﻋﺘﻤﺎد اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎی  اﻧﺴﺎﻧﯽ، ﻃﺮد اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، اﻧﺰوای اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ده ﻫﺎ ﭘﯿﺎﻣﺪ ﻣﻨﻔﯽ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﺣﻞ و ﻓﺼﻞ ﻣﺸﮑﻼت و ﻣﻌﻀﻼت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دور از ذﻫﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.ﺿﻤﻦ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﺗﻮﺳﻌﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﭘﺎﯾﺪار ﺑه آرزوﯾﯽ دﺳﺖ ﻧﺎﯾﺎﻓﺘﻨﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد.

 

ﺟﺎﻣﻌﻪای ﺧﻮاﻫﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﭘﺎﯾﺪار و ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ  ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﺮاﯾﻂ ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﺧﻮد ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ و ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﻪ ﺗﻌﺎدل ﭘﯿﺸﯿﻦ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ و در ﺟﻬﺖ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻫﺎی  اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮔﺎم ﺑﺮدارد

 

 

 

کلمات کلیدی :

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :